/Συνέντευξη των κ.κ. Γκαλλόνι και Χαν

Συνέντευξη των κ.κ. Γκαλλόνι και Χαν

Έτσι θα γίνουν λειτουργικά τα εμπορευματικά κέντρα

O κ. Γκαλλόνι και ο κ. Χαν υπογραμμίζουν πως πρέπει να συσταθεί μηχανισμός συντονισμού των έργων και της λειτουργίας υποδομών που εξυπηρετούν εταιρείες logistics, διαμεταφορών, αποθήκευσης και συσκευασίας.

Συνέντευξη στον Χ.Κ. Λαζαρόπουλο
Φωτογραφίες: Γιώργος Διαμαντάκης

Την προοπτική δημιουργίας Εμπορευματικών Κέντρων στην Ελλάδα κρίνουν δύο διεθνείς προσωπικότητες που συμμετείχαν και καθήλωσαν με τις ομιλίες τους όσους παρακολούθησαν τις εργασίες του 10ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Ελληνικής Εταιρείας Logistics. Πρόκειται για τον πρόεδρο της Επιμελητηριακής Ένωσης Europlatforms και Chief Executive του Εμπορευματικού Κέντρου Interporto της Μπολώνιας κ. Γκιλμπέρτο Γκαλλόνι και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο Νοτίου Ευρώπης της Prologis κ. Ράναλντ Χαν.
Οι δύο εκλεκτοί προσκεκλημένοι αναλύουν τα λάθη που σημειώθηκαν σε άλλα ευρωπαϊκά Εμπορευματικά Κέντρα και δίνουν συμβουλές στους ενδιαφερόμενους επενδυτές ώστε να μη τα επαναλάβουν. Τόσο ο κ. Γκαλλόνι, όσο και ο κ. Χαν υπογραμμίζουν πως πρέπει να συσταθεί μηχανισμός συντονισμού των έργων και της λειτουργίας υποδομών που εξυπηρετούν εταιρίες logistics, διαμεταφορών, αποθήκευσης και συσκευασίας.
Στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις που είχαμε με τα στελέχη του Interporto και της Prologis καταγράψαμε το έντονο ενδιαφέρον που υπάρχει για την ανάπτυξη των logistics στην Ελλάδα αλλά και την ανάγκη διαμόρφωσης ενιαίου σχεδίου που θα βασίζεται σε στρατηγική μακράς πνοής και δεν θα μεταβάλλεται από πολιτικές παρεμβάσεις. Η αποκλειστική συνέντευξη των κ.κ. Γκαλλόνι και Χαν έχει ως ακολούθως:
Τι μπορεί να γίνει στην Ελλάδα ώστε να διατηρηθεί η ανάπτυξη των Logistics και να συνδυαστεί με τη δημιουργία των Εμπορευματικών Κέντρων;

Γκ. Γκαλλόνι: Πρέπει να ελέγξουμε πού υπάρχουν παραγωγικές διαδικασίες και πού υπάρχουν εμπορεύματα για να μεταφερθούν. Επίσης πρέπει να δημιουργηθούν οι κατάλληλες υποδομές, δηλαδή το οδικό και το σιδηροδρομικό δίκτυο, καθώς και τα κτήρια, όπου θα διευκολύνουν τις ροές των φορτίων.
Ρ. Χαν: Συμφωνώ με τον κ. Γκαλλόνι και θα εκφράσω το πρόβλημα που διαπιστώνουμε στην Ελλάδα με την πολυδιάσπαση των ιδιοκτησιών ή λόγω του αμφισβητούμενου καθεστώτος. Αυτό το φαινόμενο παρατηρείται και σε άλλες χώρες, αλλά για την Ελλάδα πρόκειται περί προβλήματος. Προκύπτουν σοβαρά προσκόμματα και καθυστερήσεις όταν μια επιχείρηση αναζητεί χώρους για να δημιουργήσει νέες υποδομές. Η Πολιτεία πρέπει να χωροθετήσει άμεσα συγκεκριμένες περιοχές όπου θα μπορούν να εγκατασταθούν επιχειρήσεις που καλύπτουν ολόκληρο το φάσμα των υπηρεσιών logistics. Πρέπει να γίνουν δίκαιες διαπραγματεύσεις με τους ιδιοκτήτες των περιοχών, αξιολόγηση των προτάσεων και επιλογή σημείων που όντως θα αποτελέσουν κρίκοι μιας αλυσίδας. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να διαδραματίσει συμβιβαστικό και κατευναστικό ρόλο το κράτος, όπως συμβαίνει και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Ποια λάθη καταγράψατε με τη διεθνή εμπειρία σας όσον αφορά στα Εμπορευματικά Κέντρα; Τι πρέπει να αποφύγουν οι επενδυτές;
Γ.Γ.: Υπάρχουν δυσκολίες οι οποίες δεν περιορίζονται μόνο σε έναν οργανισμό ή σε μία χώρα όπως είναι η Ελλάδα. Στο πεδίο της παγκοσμιοποιημένης αγοράς υπάρχουν περιπτώσεις επενδύσεων που έπεσαν στο κενό για τους ίδιους επαναλαμβανόμενους και άσχετους με την οικονομία λόγους. Υπάρχουν Εμπορευματικά Κέντρα που υποστηρίχθηκαν και εξαρτήθηκαν από πολιτικές ηγεσίες ή από τον κρατικό προστατευτισμό. Αν για παράδειγμα αλλάξει η πολιτική ηγεσία μιας χώρας, όταν δεν υπάρχει συγκεκριμένη στρατηγική στόχευση για την υλοποίηση ή τη διαχείριση ενός έργου, πιθανώς τότε να μην προχωρήσει ή να εγκαταλειφθεί τελείως. Νομίζω πως έχουμε ζήσει ανάλογες καταστάσεις τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ιταλία.
Όταν πρόκειται για Εμπορευματικό Κέντρο πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας κάποια κριτήρια βιωσιμότητας. Τα «Εμπορευματικά Χωριά» πρέπει να βρίσκονται σε στρατηγικό σημείο ώστε να δεχθούν και να αποστείλουν ροές φορτίων. Οι υποδομές πρέπει να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις τις σύγχρονης οικονομίας. Τι να κάνω αν υπάρχει καλό οδικό δίκτυο και δεν υπάρχει επικοινωνία με ένα λιμάνι ή ένα αεροδρόμιο; Γιατί να έχω ένα πολύ σύγχρονο εμπορικό λιμάνι και να μην έχει κατασκευαστεί σιδηροδρομική σύνδεση; Πώς να αξιοποιήσω υπερσύγχρονες αποθήκες με τα τελειότερα συστήματα ραφολογίας όταν δεν διατίθεται εξειδικευμένο προσωπικό στα σύγχρονα συστήματα διαχείρισης αποθηκών; Τα ρητορικά ερωτήματα σ’ αυτήν την περίπτωση είναι πολλά. Οι λύσεις όμως είναι συγκεκριμένες. Τα Εμπορευματικά Κέντρα πρέπει να λειτουργούν ως επιχειρήσεις με συγκεκριμένους κανόνες, ιεραρχία, οργάνωση και με μηχανισμούς που διαπιστώνουν καθημερινώς προβλήματα και τα επιλύουν όσο πιο σύντομα γίνεται.
Με συνεννόηση και υποστήριξη από τις τοπικές κοινωνίες, ένα Εμπορευματικό Κέντρο μπορεί να λειτουργήσει ως πρότυπο ό,τι κι αν συμβεί σε πολιτικό επίπεδο. Οι τοπικές κοινωνίες, άλλωστε, θα συνδράμουν ώστε να καλυφθούν όσες ελλείψεις εντοπισθούν μετά την έναρξη λειτουργίας ενός κέντρου. Προς Θεού όμως, οι επενδυτές δεν θα ήταν σοφό να ακολουθήσουν ή να πιέσουν λύσεις με πολιτικά μέσα. Υπήρξαν πολλές πολιτικές μεταβολές και ανακατατάξεις, ύστερα από τις οποίες οι διαχειριστές Εμπορευματικών Κέντρων έπρεπε να αποδείξουν τις ικανότητές τους, την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών και τα αποτελέσματα των εργασιών τους.

Ρ.Χ.: Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο ορθολογικός γίνεται χωρίς να επηρεαστώ από υποκειμενικές κρίσεις. Το δύσκολο ερώτημα είναι ο εντοπισμός εταιρειών που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν κατάλληλες για να στηρίξουν ένα Εμπορευματικό Κέντρο. Υπάρχουν και κάποιες άλλες που λειτουργούν αναποτελεσματικά προκαλώντας προβλήματα στις αγορές και δυσλειτουργίες, οι οποίες έχουν επιπτώσεις στη συνολική ανάπτυξη ενός Κέντρου. Η παρουσία μιας επιχείρησης σε ένα Εμπορευματικό Κέντρο δεν πρέπει να γίνεται μόνο προς όφελός της, αλλά συνολικό όφελος. Σύμφωνα με παραδείγματα από άλλες χώρες, υπήρξαν μικρές επιχειρήσεις που επένδυσαν, κατάφεραν να συμμετάσχουν σε ένα Εμπορευματικό Κέντρο και μεγιστοποίησαν τόσο τον κύκλο εργασιών, όσο και τα έσοδά τους. Κάποιες άλλες όμως αντί να επενδύσουν στην ανάπτυξη, βάσισαν το μάνατζμεντ στη λογική της σταθερότητας, η οποία οδηγεί πάντα στη συρρίκνωση και την υποβάθμιση. Αν ορίσουμε τον κύκλο μιας μικρής – προσωπικής επιχείρησης τα 20 έτη, τότε αν αυτή η εταιρεία δραστηριοποιείται στα logistics και δεν έχει καλό μάνατζερ, ίσως η εικοσαετία να αποτελέσει όνειρο απατηλό…

Πώς μπορεί η κυβέρνηση να κατευθύνει επενδύσεις στον τομέα των λιμένων και των Εμπορευματικών Κέντρων, με δεδομένες τις τελευταίες εντάσεις στον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη λόγω της επικείμενης ιδιωτικοποίησης;
Γ.Γ.: Θεωρώ πως έχει ακολουθηθεί λανθασμένη τακτική. Θα έπρεπε να έχει οριστεί μία επιτροπή τεχνοκρατών και πεπειραμένων ακαδημαϊκών που θα χάρασσαν στρατηγική τόσο για την προσέλκυση επενδύσεων, όσο και για την παρακολούθηση έργων κατασκευής και λειτουργίας των Εμπορευματικών Κέντρων. Παράλληλα θα μπορούσαν να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις στον τομέα των logistics, των υπηρεσιών που αφορούν στην εξυπηρέτηση της εφοδιαστικής αλυσίδας, τις διαμεταφορές και όλες τις συναφείς δραστηριότητες. Με τον τρόπο αυτό δεν θα υπήρχε αντικρουόμενη πολιτική ή γραφειοκρατία, όπως ακούω στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις που έχω συχνά με Έλληνες συνεργάτες.
Ο κανόνας “Best Value for Money” μπορεί να είναι άγνωστος στους πολιτικούς, δεν είναι δυνατόν, ωστόσο, να μετατρέπεται σε ουτοπία για επιχειρηματίες που ελπίζουν στην ανάπτυξη υγιών και σύγχρονων Εμπορευματικών Κέντρων.

Ρ.Χ.: Θα συμφωνήσω και πάλι με τον κ. Γκαλλόνι διότι ακούω πολύ συχνά από Έλληνες συνεργάτες μου πως πολλά πράγματα που θεωρούνται απλά στην Ευρώπη γίνονται πολυσύνθετα εδώ. Βεβαίως δεν αποκλείεται και το αντίστροφο, γεγονός που επιβεβαιώνουν οι Έλληνες επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό.
Χρειάζεται να λύσουμε προβλήματα σαν αυτό που σας ανέφερα προηγουμένως με τις πολλές και μικρές ιδιοκτησίες εκτάσεων. Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να εξετάσουν τις μελέτες περίπτωσης του Εμπορευματικού Κέντρου στην Μπολώνια ή αυτών που έχει δημιουργήσει η Prologis και να προχωρήσουν. Απλώς πρέπει να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο ώστε να έρθουν οι κατάλληλοι άνθρωποι που θα επιδείξουν αποδοτικότητα σε μια επένδυση και μια οικονομική δραστηριότητα.

Υπάρχει απειλή λειτουργίας των Εμπορευματικών Κέντρων ως υποδομών αποθήκευσης και αποστολής κινεζικών προϊόντων;
Γ.Γ.: Ο στόχος μιας εταιρείας που θέλει να διαχειριστεί ένα Εμπορευματικό Κέντρο πρέπει να έχει αντίστροφη ροή. Εμείς στην Ιταλία θέλουμε να έχουμε Εμπορευματικά Κέντρα ικανά να υποστηρίξουν τα προϊόντα μας στην Κίνα ούτως ώστε να υπάρχουν συναλλαγές και ισορροπία στην οικονομία. Αυτά τα εταιρικά σχήματα δημιουργούνται για να ενισχύσουν την εθνική οικονομία κάθε κράτους και κατά προέκταση την ευρωζώνη, όταν μιλάμε για χώρες όπως είναι η Ελλάδα και η Ιταλία. Σε κάθε περίπτωση βελτιώνουν το εμπόριο και τις εναλλακτικές μορφές μεταφορών ενώ δίνουν την ευκαιρία για σημαντικές αποδόσεις στις μεταφορικές και διαμεταφορικές εταιρίες.
Τα Εμπορευματικά Κέντρα που σχεδιάζονται σ’ αυτή τη χώρα πρέπει να ανταποκρίνονται στις ανάγκες και τις απαιτήσεις της ελληνικής παραγωγής που έχει και εξαγωγικό χαρακτήρα. Αν ορισμένοι σκέφτονται πως θα κερδίσουν κάποια χρήματα μόνο από τις εισαγωγές και τις αποστολές κινεζικών προϊόντων, μακροπρόθεσμα πλήττουν και το δικό τους πορτοφόλι αφού θα επηρεάσουν αρνητικά την ευρωπαϊκή οικονομία.
Είμαστε πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρέπει να νοιαζόμαστε για το μέλλον της. Ας είμαστε υποστηρικτές της παγκοσμιοποίησης, αλλά να μην ξεχνάμε πως η οικονομία έχει κανόνες και όταν φθάνει στο επίπεδο που δεν παράγει αλλά εισάγει, τότε βρίσκεται σε ύφεση και θα καταλήξει σε κρίση. Ως το 2010 ή ως το 2012, σας υπενθυμίζω πως θα λειτουργήσει η ελεύθερη οικονομική ζώνη της Ε.Ε. με τις χώρες της Βόρειας Αφρικής οπότε θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για μια ακόμη πρόκληση.
Ένα Εμπορευματικό Κέντρο σαν το Θριάσιο ή οποιοδήποτε άλλο θα μπορεί να αποδειχθεί λειτουργικό πρέπει να δώσει ευκαιρίες ανάπτυξης και ενίσχυσης της ελληνικής οικονομίας κι όχι κάποιας τρίτης… Για παράδειγμα, η κινεζική οικονομία έχει αρκετά εκατομμύρια δολάρια στα αποθεματικά της για να σπαταλήσει. Έτσι θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με τα δημοσιεύματα του ξένου Τύπου, τα οποία αναφέρουν πως τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης κατέχουν τη δεύτερη θέση σε επενδύσεις στην Κίνα.

Ρ.Χ.: Εμπορευματικά Κέντρα σαν αυτό που δημιουργείται στο Θριάσιο δεν πρέπει να γίνουν ανοικτές αποθήκες αποστολής ασιατικών προϊόντων προς την κεντρική Ευρώπη. Οι ροές προϊόντων δεν γίνονται προς μια κατεύθυνση. Αντιθέτως έχουν αμφίδρομη φορά. Αντί λοιπόν να σχεδιάζεται ο τρόπος υποδοχής κινεζικός προϊόντων θα έπρεπε να αξιοποιηθούν και οι δυνατότητες εξαγωγής ελληνικών, αλλά και άλλων ευρωπαϊκών προϊόντων προς τις αναδυόμενες αγορές.
Το δεύτερο στοιχείο αφορά στην κινεζική οικονομία και τη δυναμική της. Διαθέτει φθηνά εργατικά χέρια, αναπτυσσόμενη βιομηχανία και καλούς διαύλους logistics και μεταφορών ώστε να εξάγει προϊόντα της ακόμα και στην πιο φτωχή χώρα της Αφρικής. Το φαινόμενο αυτό, ωστόσο, θα σταματήσει. Ο Κινέζος μέσος καταναλωτής αυξάνει τις ανάγκες του αλλά και τις απαιτήσεις του γι’ αυτό πρέπει να βρούμε τρόπους πώς οι ευρωπαϊκές εταιρείες μπορούν να του παράσχουν ποιοτικά προϊόντα στην κατάλληλη τιμή.
Αντί λοιπόν να φτιάχνουμε αποθήκες και Εμπορευματικά Κέντρα για να δεχθούμε προϊόντα από την Κίνα, πρέπει να υπολογίζουμε πώς θα δεχθούμε τέτοια φορτία αλλά και με ποιο τρόπο θα προετοιμάσουμε παραγγελίες με ευρωπαϊκά προϊόντα που πρέπει να εξαχθούν. Όσο η Κίνα γίνεται πλουσιότερη οικονομία, τόσο πιο πολύ θα συνειδητοποιούν αυτή τη διάσταση οι επιχειρήσεις. Αρκεί να μην είναι αργά ως τότε… Υπ’ όψιν, δεν είμαι απαισιόδοξος. Απλώς κρίνω με ρεαλισμό.